روزهای خوبی نیست این روزها ، این همه اتفاق بد و بد تر وحوادث تلخ  که روی سرمان هوار شده نفس آدمو می گیره وآدمو بد جوری مستعد جنگ وجدال ودعوا می کنه ،خسته ام و دلم می خواست یه جایی یه جوریی این بار روی شونه هامو زمین بزارم ، اگر این بار زمین گذاشتنی باشه .

شروع کردن همیشه برام خیلی سخت ، سخت تر از اون درد دل کردن وحرف زدن ، پس تا راه بیافتم و از اون پوسته ساکت وآروم تو دار همیشگی بیام بیرون طول می کشه . وقتی اهل درد دل نیستی وهمیشه صورتتو با سیلی سرخ نگه می داری غریبه و آشنا یه جور دیگه ایی رو آدم حساب می کنن و همین ذهنیت فاصله ها رو بیشتر می کنه وآدم دور ودورتر می شه و ساکت وساکت تر

قصد شکستن این سکوت ...